امام صادق(ع) به فضیل فرمودند: تجلسون وتحدثون؟ قال: نعم، جعلت فداک، قال: إن تلک المجالس أحبها فأحیوا أمرنا یا فضیل!، فرحم الله من أحیی أمرنا. یا فضیل! من ذکرنا او ذاکرنا عنده فخرج من عینه مثل جناح الذباب غفر الله له ذنوبه ولو کانت أکثر من زبد البحر

 آیا مجالس عزا برپا می کنید و از اهل بیت و آنچه بر آنان گذشته است صحبت می کنید؟ فضیل می گوید گفتم: آری قربانت گردم. امام فرمودند: این گونه مجالس را دوست دارم. پس امر ما را زنده گردانید، که هر کس امر ما را زنده کند مورد لطف و رحمت خدا قرار می گیرد. ای فضیل! هر کس از ما یاد کند، یا نزد او از ما یاد کنند و به اندازه بال مگسی اشک بریزد، خدا گناهانش را می آمرزد، اگر چه بیش از کف دریا باشد

کلینی به سند خود از جابر نقل می کند که به امام باقر(ع) عرض کرد: جزع چیست؟ حضرت فرمودند: "أشد الجزع اصراخ بالویل و العویل و لطم الوجه و الصدر ..." شدیدترین جزع، فریاد واویلا و صیحه و زدن به صورت و سینه است...("وسائل الشیعه"، ج2، ص 915)

ادامه دارد ...